Avansert søk

Nynorskordboka 8 oppslagsord

ærefull

adjektiv

Tyding og bruk

fylt av ære (, 2);

Døme

ein ærefull siger

ærespris

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

pris utdelt som særleg ærefull påskjøning for framifrå prestasjonar i vitskap, kunst, idrett eller liknande;

Døme

få ein ærespris av kommunen

stordomstid

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

strålande, ærefull tid;
stortid
Døme
- eit minnesmerke frå stordomstida til Noreg
tid da nokon eller noko spelar ei stor rolle eller har gode tider
Døme
- første verdskrigen var ei stordomstid for spekulantar

heiderleg

adjektiv

Opphav

norrønt heiðrligr

Tyding og bruk

ærleg (1);
reieleg;
skikkeleg (1)
Døme
- ho er ei heiderleg kvinne
god (1);
positiv (4, 1);
ærefull
Døme
- eit heiderleg resultat;
- filmen fekk heiderleg omtale

glansfull

adjektiv

Tyding og bruk

full av glans (1)
Døme
- glansfulle auge
ærefull
Døme
- ei glansfull fortid

gloriøs

adjektiv

Opphav

frå fransk; av latin gloriosus

Tyding og bruk

ærefull, ærerik, lysande (2)

Døme

ei gloriøs fortid

honorabel

adjektiv

Opphav

gjennom fransk, frå latin honorabilis; jamfør honorere

Tyding og bruk

Døme

eit honorabelt tilbod

helgenglorie

substantiv hankjønn eller hokjønn

Tyding og bruk

glorie (1) rundt hovudet på ein helgen (1) på eit bilete
i overført tyding: inntrykk av å vere fantastisk;
ærefull glans
Døme
- helgenglorien forsvann fort da folk oppdaga kva han hadde vore med på