Avansert søk

Bokmålsordboka 0 oppslagsord

substantiv inkjekjønn

norrønt vindauga, opphavleg ‘lufthol’

opning i vegg eller tak på bygning, køyretøy eller liknande
Døme
- høyre noko utanfor vindauget;
- eit hus med store vindauge;
- store vindauge slepper inn mykje lys;
- sjå ut av vindauget;
- setje seg på ein plass med vindauge
karm (1) fylt med glas (1) som er festa i eit vindauge (1);
glas (3), rute (1, 2)
Døme
- vindauget står ope;
- stengje vindauget;
- knuse vindauget;
- det er ein sprekk i vindauget
- - bakvindauge
  - bilvindauge
  - butikkvindauge
  - utstillingsvindauge
noko som liknar eit vindauge (2)
Døme
- vindauge på konvolutt;
- vindauge på måleinstrument
avgrensa rute på skjerm som inneheld grensesnittet til eit dataprogram
Døme
- opne eit nytt vindauge i nettlesaren;
- ha mange vindauge opne;
- jobbe i fleire vindauge samstundes
tidsavgrensa moglegheit eller opning;
tidsvindauge
Døme
- vi må nytte det korte vindauget vi har;
- dei har berre eit kort vindauge å gjere jobben på

substantiv hankjønn

nisje (1) på innsida eller utsida av ein vegg med vindauge

substantiv hankjønn

jamfør glugg (

substantiv hokjønn

lem som kan svingast føre eit vindauge;

substantiv hokjønn

rekkje med sitjeplassar langs vegg med vindauge
Døme
- ha fremste plassen på vindaugsrekkja
rekkje med vindauge på fasaden til bygning eller liknande
Døme
- glane opp mot dei mange vindaugsrekkjene på sjukehuset