Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

offiser

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk; frå latin , av officium

Tyding og bruk

militært befal (1), i Noreg frå og med fenrik til og med general eller admiral
Døme
- offiserar og meinige
befal (2) i handelsflåten
Døme
- offiserar og mannskap
person med høgare stilling i ein organisasjon med militær oppbygging
Døme
- ho er offiser i Frelsesarmeen
kvar av dei åtte viktigaste brikkene i sjakk, det vil seie alle utanom bøndene

gaffel

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk; truleg samanheng med gap (

Tyding og bruk

reiskap med eit skaft som endar i to eller fleire spisse greiner eller tindar, brukt til å ete med eller lesse med
Døme
- ete med kniv og gaffel;
- lesse høyet med gaffel
- - høygaffel
  - påleggsgaffel
innretning som liknar på gaffel (1) til å halde eller feste noko med
Døme
- gaffelen på ein sykkel
rundholt på seglbåt som held øvste kanten av gaffelseglet
i sjakk: det at ein bonde trugar to av offiserane til motspelaren samstundes

Faste uttrykk

på gaffelen
innanfor rekkjevidd
vi hadde sigeren på gaffelen
skrive rekning med gaffel
ta grovt betalt
advokaten har skrive rekning med gaffel

offiserskorps

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

samnemning for alle offiserane i ein hær eller ein flåte;

jamfør korps (2)

mannskap 2

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå tysk

Tyding og bruk

væpna styrke;
skipsbesetning utanom skipsføraren (og offiserane);
arbeidslag, arbeidsstyrke, arbeidsstokk
Døme
- ha for lite mannskap;
- mannskap og befal
- - bakkemannskap
  - leitemannskap
kvar einskild i eit mannskap (2, 1);
soldat
Døme
- dei verva mannskapa

skafferi

substantiv inkjekjønn

Opphav

av skaffe ( og -eri

Tyding og bruk

rom om bord på fartøy der offiserane et