Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

flakse

flaksa

verb

Opphav

samanheng med flagre og flakke

Tyding og bruk

slå med vengene
Døme
- kråka flaksar av garde
veifte, flagre
Døme
- springe så kleda flaksar
fare uroleg hit og dit;
farte
Døme
- ein spelar som flaksar frå klubb til klubb

flaks 1

substantiv hankjønn

Opphav

frå svensk; av flakse

Tyding og bruk

(uventa) hell

Døme

ha flaks;
det var berre flaks at ingen vart skadde