Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

manko

substantiv hankjønn

Opphav

frå italiensk; jamfør mankere

Tyding og bruk

manglande mengd eller sum;

Døme

rekneskapen viste ein manko på 1000 kroner;
det er manko i kassa

mankement

substantiv inkjekjønn

Uttale

mangkemanˊg eller mangkemenˊt

Opphav

frå fransk; jamfør mankere

Tyding og bruk

feil (, 1), lyte (