Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
41 treff

Nynorskordboka 41 oppslagsord

vane

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt vani; av van (3

Tyding og bruk

  1. framferd eller handlemåte som er gjenteken så mange gonger at han er vorten meir eller mindre automatisert og umedviten;
    jamfør uvane
    Døme
    • ein god vane;
    • han kjenner vanane til kollegaene;
    • ho låste døra av gammal vane;
    • dei har fått dyre vanar;
    • eg har ein del inngrodde vanar;
    • i ferien kom eg ut av vanen med å trene om morgonen

Faste uttrykk

  • gammal vane er vond å vende
    det er vanskeleg å leggje av seg ein innarbeidd vane
  • ha for vane
    pleie;
    bruke
    • tenåringen har for vane å sove lenge i helgene
  • sin vane tru
    i samsvar med det ein pleier å gjere
    • sin vane tru kom ho for seint til timen
Artikkelside

van 3

adjektiv

Opphav

norrønt vanr; samanheng med ven (1

Tyding og bruk

  1. som er komen i vane med noko;
    Døme
    • vere van med å stå tidleg opp
  2. som har røynsle;
    Døme
    • ein van fiskar veit kvar ein bør setje garn
Artikkelside

vand 1

adjektiv

Opphav

perfektum partisipp av venje

Tyding og bruk

  1. som er komen i vane med noko;
    Døme
    • vere vand til hardt arbeid;
    • dei er vande med mykje trening
  2. som har røynsle;
    Døme
    • vande fiskarar får arbeid;
    • bakaren kjevlar ut deigen med vande hender
  3. som hender ofte;
    som er alminneleg;
    Døme
    • finne sin vande plass;
    • arbeidet gjekk sin vande gang

Faste uttrykk

  • vere godt vand
    ha pleidd å leve under gode tilhøve;
    vere bortskjemd
    • dei er godt vande etter den lange ferien
Artikkelside

uskikk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

uheldig vane;
dårleg maner (3)
Døme
  • det er ein uskikk å tigge om pengar;
  • uskikken med å gå gjennom enga
Artikkelside

used

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

  1. uheldig handlemåte eller vane;
    Døme
    • leggje av seg den useden
  2. usedeleg levemåte;
    Døme
    • leve i used
Artikkelside

pleie 3

pleia

verb

Tyding og bruk

ha for vane;
Døme
  • dei pleidde å reise på ferie saman;
  • eg pleier ikkje bry meg så mykje om pengar;
  • ho har pleidd å røyste borgarleg;
  • som eg pleier å seie, ein kan ikkje lite på lagnaden
Artikkelside

vanemessig

adjektiv

Tyding og bruk

som har preg av eller kjem av vane (1)
Artikkelside

vanekristen 1

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som er kristen av vane og tradisjon, men utan å ha ei levande tru
Artikkelside

sin vane tru

Tyding og bruk

i samsvar med det ein pleier å gjere;
Sjå: vane
Døme
  • sin vane tru kom ho for seint til timen
Artikkelside

ha for vane

Tyding og bruk

pleie;
bruke;
Sjå: vane
Døme
  • tenåringen har for vane å sove lenge i helgene
Artikkelside