Avansert søk

3 treff

Nynorskordboka 3 oppslagsord

vanære 2

vanæra

verb

Opphav

av van- og ære (2

Tyding og bruk

føre vanære (1 over;
fornærme, krenkje
Døme
  • vanære slekta med åtferda si
  • brukt som adjektiv:
    • ei vanærande skulding

vanære 1

substantiv hokjønn

Opphav

av van- og ære (1

Tyding og bruk

Døme
  • bli til vanære;
  • kome i vanære

utskjemd, utskjemt

adjektiv

Opphav

jamfør skjemme

Tyding og bruk

  1. skjemd (2, 2), øydelagd, skadd
    Døme
    • utskjemd mat;
    • ein utskjemd ljå
  2. Døme
    • ho er ikkje utskjemd med for fin kost
  3. som har fått dårleg rykte;
    vanæra
    Døme
    • han er utskjemd for lange tider