Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

stokke

stokka

verb

Opphav

Tyding og bruk

blande spelkort
Døme
- stokke før ein deler ut nye kort
blande saman
Døme
- han har problem med at han ofte stokkar orda

Faste uttrykk

stokke beina
plassere beina rett i høve til kvarandre
sjansen til å utlikne glapp da spissen ikkje fekk stokka beina
stokke korta
- blande spelkorta
- plassere dei ulike elementa slik at det blir ein ny heilskap
  partiet må stokke korta på nytt etter nederlaget i valet
stokke seg
gå i surr;
gå i stå
på eksamen stokka det seg heilt for henne

støkke 1

støkka

verb

Opphav

norrønt støkkva

Tyding og bruk

fare opp i brå redsle;
kveppe (1, skvette (1, 3)
Døme
- eg stokk da eg såg det;
- det stokk i henne
bryte, tyte fram
Døme
- sveitten stokk av han
breste (2, sprekke (2;
dette ut
Døme
- det stokk eit stykke or berget

stokke korta

Tyding og bruk

Sjå: stokke

blande spelkorta
plassere dei ulike elementa slik at det blir ein ny heilskap
Døme
- partiet må stokke korta på nytt etter nederlaget i valet

stokke beina

Tyding og bruk

plassere beina rett i høve til kvarandre;

Sjå: stokke

Døme

sjansen til å utlikne glapp da spissen ikkje fekk stokka beina

stokkesokning

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -sokning

Tyding og bruk

person frå Stokke i Vestfold

stokke seg

Tyding og bruk

gå i surr;

Sjå: stokke

Døme

på eksamen stokka det seg heilt for henne