Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

sannferdig

adjektiv

Opphav

jamfør -ferdig

Tyding og bruk

som held seg til sanninga;

Døme

skildre noko på ein sannferdig måte

ærleg

adjektiv

Opphav

norrønt ærligr; frå lågtysk

Tyding og bruk

som uttrykkjer sanninga;
sann (1, 1), sannferdig, oppriktig
Døme
- vere ærleg mot kjærasten sin;
- seie si ærlege meining;
- for å vere ærleg liker eg ikkje å danse
- brukt som adverb:
  svarer du ærleg no?
  eg skal ærleg innrømme at eg gjorde feil
som følgjer eller gjer det som er rett;
heiderleg, pålitande
Døme
- ein ærleg og tru tenar;
- tene pengar på ærleg vis;
- det er ei ærleg sak å kjempe for seg og sine
brukt som adverb: retteleg, sanneleg
Døme
- dette hadde han ærleg fortent

Faste uttrykk

ærleg talt
når sanninga skal seiast
eg veit ærleg talt ikkje korleis det skal gå

oppriktig

adjektiv

Opphav

frå lågtysk ‘opprett, rett ut’

Tyding og bruk

sannferdig, ærleg;

ekte

Faste uttrykk

oppriktig talt
sant å seie, ærleg talt

sannferdeleg

adjektiv

Tyding og bruk

som held seg til sanninga;

Døme

ho er alltid sannferdeleg;
ei sannferdeleg soge

sannsegn

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

sannferdig, påliteleg soge;

Døme

eit sannsegn som går

sanningskjær

adjektiv

Tyding og bruk

som alltid held seg til sanninga;

sannferdeleg, sannferdig