Nynorskordboka
uærleg
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| uærleg | uærleg | uærlege | uærlege |
| gradbøying | ||
|---|---|---|
| komparativ | superlativ ubunden form | superlativ bunden form |
| uærlegare | uærlegast | uærlegaste |
Tyding og bruk
- som ikkje er sannferdig eller oppriktig;
Døme
- vere uærleg mot nokon
- brukt som adverb:
- svare uærleg på spørsmål
- som ikkje er rettmessig eller rettskaffen;
Døme
- drive uærleg spel;
- bruke uærlege metodar