Avansert søk

7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

rue 2

rua

verb

Opphav

av ru (1

Tyding og bruk

  1. plukke ru (1 av sauene
  2. klippe sauene
  3. gjere loden og mjuk

rue 1, ruve 1

substantiv hokjønn

Opphav

mellomnorsk rufa

Tyding og bruk

  1. haug, dunge, stabel
    Døme
    • ei rue med flatbrød
  2. klump, klatt med ekskrement frå dyr;

ru 2

adjektiv

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

  1. grov og ujamn på overflata
    Døme
    • ru hud;
    • ru hender
  2. Døme
    • snakke med ru røyst

hønsehirse

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

plante i grasfamilien med rue, spisse blad, forgreina strå og blomstrar tett saman i avlange aks;
Echinochloa crus-galli

ruve 3

ruva

verb

Opphav

samanheng med rue (1

Tyding og bruk

  1. vere eller virke stor;
    Døme
    • fjella ruver i bakgrunnen;
    • han ruvde over dei andre
  2. i overført tyding: vere viktig;
    ha stor verd
    Døme
    • eit verk som ruver i musikkhistoria;
    • han ruver i rolla si
  3. verke så eller så (stor), sjå ut til
    Døme
    • ho ruver for å vere minst ti år

ruke 1

substantiv hokjønn

Opphav

truleg av norrønt hrúga; samanheng med ruge (1 og rauk

Tyding og bruk

  1. dunge, haug;
  2. klatt av ekskrement, særleg frå dyr;
    Døme
    • det ligg ei ruke i vegen

ruge 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt hrúga

Tyding og bruk