Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

positur

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin ‘stilling’; jamfør posere

Tyding og bruk

utstudert eller tilgjord måte som ein held eller fører kroppen på;

stilling (1), haldning (1)

Døme

stille seg i positur;
på biletet ser vi presidenten i kjend positur

frontal

adjektiv

Opphav

frå latin; av front

Tyding og bruk

som gjeld eller er i retning mot framside eller fasade

Døme

bli fotografert i ein meir frontal positur