Avansert søk

8 treff

Nynorskordboka 8 oppslagsord

mons 1

substantiv hankjønn

Opphav

av namnet Magnus

Tyding og bruk

  1. brukt som etterledd i samansetningar: person som er særs glad i noko

Faste uttrykk

  • mat for mons
    mat som ein har ynskt seg;
    noko ein liker ekstra godt;
    godbit
    • pannekaker er jammen mat for mons!

major

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom tysk og spansk; frå latin maior ‘større’, komparativ av magnus ‘stor’

Tyding og bruk

offiser med grad mellom kaptein og oberstløytnant

maksimal

adjektiv

Opphav

frå nylatin; av latin maximus ‘størst’, superlativ av magnus ‘stor’

Tyding og bruk

som har nådd toppen eller øvre grensa for det som er mogleg eller tillate;
størst eller høgast mogleg;
motsett minimal
Døme
  • maksimalt utbyte;
  • maksimal fart
  • brukt som adverb:
    • satse maksimalt;
    • det kjem maksimalt 17 personar på festen

magnat

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom mellomalderlatin magnates ‘dei store’; frå latin magnus ‘stor’

Tyding og bruk

rik og mektig person i næringslivet

magnifikk

adjektiv

Opphav

gjennom fransk; frå latin, av magnus ‘stor’ og facere ‘gjere’

Tyding og bruk

praktfull, flott, storarta
Døme
  • den magnifikke villaen

magnum

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin , av magnus ‘stor’

Tyding og bruk

(vin)flaske som rommar om lag 1 ½ liter

magister

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin, av magis ‘meir’, samanheng med magnus ‘stor’; same opphav som meister

Tyding og bruk

person med magistergrad

landslov

substantiv hankjønn eller hokjønn

Tyding og bruk

om eldre forhold: lov for heile landet
Døme
  • Magnus Lagabøtes landslov