Avansert søk

Enkelt søk

Nynorskordboka 24 oppslagsord

korrespondere

korrespondera

verb

Opphav

gjennom tysk og fransk, frå mellomalderlatin correspondere, av latin con- og respondere ‘svare’; jamfør ko-

Tyding og bruk

brevveksle
Døme
- dei korresponderte med folk frå heile landet
om samferdselsmiddel: gå slik at rutetidene høver saman
Døme
- bussen korresponderer med ferja
svare til kvarandre;
samsvare
Døme
- dette korresponderer dårleg med det du sa i går

Faste uttrykk

korresponderande medlem
medlem utan fulle rettar

Artikkelside

coitus, koitus

substantiv hankjønn

Uttale

koˊitus

Opphav

frå latin , av coire ‘gå saman’

Tyding og bruk

samleie

Faste uttrykk

coitus interruptus
avbrote samleie

Artikkelside

psyko-

prefiks

Uttale

syˊko-, saiˊko-

Opphav

av gresk psykhe ‘sjel’

Tyding og bruk

prefiks (1) i ord som gjeld sjela eller psyken;

til dømes i psykoanalyse, psykolog og psykopati

Artikkelside

psyko

substantiv hankjønn

Uttale

syˊko, saiˊko

Opphav

frå engelsk psycho

Tyding og bruk

galning (1)

Døme

eg møtte han psykoen som bur i naboleilegheita

Artikkelside

koaksial

adjektiv

Opphav

jamfør ko-

Tyding og bruk

med same akse (1)

Artikkelside

al secco

adverb

Uttale

alsekˊko

Opphav

frå italiensk ‘på det tørre’

Tyding og bruk

om veggmålarstykke: på tørr mur; motsett al fresco

Døme

måle al secco

Artikkelside

korrodere

korrodera

verb

Opphav

frå latin , av co- og rodere ‘gnage’; jamfør ko-

Tyding og bruk

særleg om metall: bli endra eller nedbrote gjennom påverknad av til dømes luft eller vatn;

jamfør ruste (

Artikkelside

korrelat

substantiv inkjekjønn

Opphav

av latin con- og relatus ‘bere, føre attende’; jamfør ko-

Tyding og bruk

kvart av to omgrep, ting eller liknande som heng saman, høyrer til eller svarer til kvarandre
i språkvitskap: ord, ledd eller setning som eit anna ord (til dømes eit pronomen) viser til