Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

fiffig

adjektiv

Opphav

frå tysk

Tyding og bruk

lur (, smart (1);

utspekulert (1), snedig (1)

Døme

eit fiffig påfunn

tingest

substantiv hankjønn

Opphav

truleg av lågtysk dinges, av ding ‘ting’

Tyding og bruk

liten ting (, 3);

Døme

ein fiffig liten tingest

finurleg

adjektiv

Opphav

frå svensk; truleg av fin etter mønster av til dømes figurleg

Tyding og bruk

snedig (1), fiffig, utspekulert (1)

Døme

ei finurleg innretning;
ei finurleg utspørjing