Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

elskverdig

adjektiv

Opphav

etter tysk liebenswürdig

Tyding og bruk

svært venleg og imøtekomande;

hjelpsam, hyggjeleg (2)

Døme

ho har eit elskverdig vesen;
han hadde vore så elskverdig å bere varene heim til oss

vakker

adjektiv

Opphav

frå lågtysk, same opphav som norrønt vakr; jamfør vak (

Tyding og bruk

med særs tiltalande utsjånad;
fager, ven (2, pen (1)
Døme
- vere ung og vakker;
- eit vakkert barn;
- vere vakrare enn nokon gong;
- ho hadde eit vakkert andlet;
- du er det vakraste eg veit;
- ei vakker brur;
- måle eit vakkert bilete
- - bråvakker
  - bælvakker
  - smellvakker
med svært tiltalande eigenskapar;
nydeleg (3), framifrå (1)
Døme
- i dag har vi vakkert vêr;
- det vart ein vakker dag;
- sjå ut over eit vakkert landskap;
- nyte den vakre utsikta;
- eit vakkert minne
- brukt som adverb:
  sjøen låg vakkert til
som gjer sterkt positivt inntrykk;
gripande, rørande (1)
Døme
- spele eit vakkert musikkstykke;
- ei vakker historie;
- seie nokre vakre ord
- brukt som adverb:
  syngje vakkert;
  pianoet lyder vakkert
som vitnar om god moral;
god (10), elskverdig, snill (2)
Døme
- ei vakker handling;
- det låg ein vakker tanke bak

Faste uttrykk

ein vakker dag
ein eller annan gong;
før eller sidan
ein vakker dag skal vi få rydda garasjen
vel og vakkert
i god behald;
velberga
katta kom seg vel og vakkert ned frå treet

imøtekomande, imøtekommande

adjektiv

Opphav

opphavleg av kome (

Tyding og bruk

elskverdig, hjelpsam

Døme

personalet er særs imøtekomande;
eit imøtekomande svar

elskverdigheit

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å vere elskverdig
Døme
- ho var elskverdigheita sjølv
elskverdig gjerning eller ytring;
kompliment (1)