Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
42 treff

Nynorskordboka 42 oppslagsord

vaksenfolk

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

særleg i bunden form eintal: dei vaksne
Døme
  • ungane er vane med å ha mest vaksenfolk rundt seg
Artikkelside

uvane

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

dårleg eller usunn vane;
Døme
  • ha den uvanen å avbryte folk;
  • leggje av uvanane;
  • kvitte seg med ein gammal uvane
Artikkelside

vond

adjektiv

Opphav

norrønt vándr, vóndr

Tyding og bruk

  1. plagsam, pinefull, skadeleg;
    jamfør vondt
    Døme
    • vond smak;
    • det var vondt å miste barnet;
    • ryggen er vorten vondare den siste tida;
    • den vondaste dagen i mitt liv
    • brukt som adverb:
      • lukte vondt;
      • au, det gjer vondt;
      • det var ikkje vondt meint
  2. vanskeleg, innvikla, problematisk
    Døme
    • kome opp i ein vond situasjon
  3. sint
    Døme
    • ho vart vond på meg
  4. vondskapsfull
    Døme
    • bli lurt av ein vond mann
    • brukt som substantiv:
      • striden mellom det gode og det vonde
  5. brukt som substantiv: trolldom
    Døme
    • kaste vondt på folk

Faste uttrykk

  • det ein ikkje veit, har ein ikkje vondt av
    det ein ikkje har kjennskap til, blir ein ikkje plaga av
  • det vonde auget
    blikk som seiest ha kraft til å skade menneske eller dyr
    • bli råka av det vonde auget
  • gammal vane er vond å vende
    det er vanskeleg å leggje av seg ein innarbeidd vane
  • gjere vondt verre
    gjere noko negativt enda dårlegare
  • ha vondt av
    tykkje synd i
  • ha vondt for
    ha problem med
    • eg har vondt for å hugse enkeltsaker
  • ta det vonde med det gode
    gjere det beste ut av ein vanskeleg situasjon
  • vonde tunger
    folk som sladrar og vil sverte ein
Artikkelside

vand 1

adjektiv

Opphav

perfektum partisipp av venje

Tyding og bruk

  1. som er komen i vane med noko;
    Døme
    • vere vand til hardt arbeid;
    • dei er vande med mykje trening
  2. som har røynsle;
    Døme
    • vande fiskarar får arbeid;
    • bakaren kjevlar ut deigen med vande hender
  3. som hender ofte;
    som er alminneleg;
    Døme
    • finne sin vande plass;
    • arbeidet gjekk sin vande gang

Faste uttrykk

  • vere godt vand
    ha pleidd å leve under gode tilhøve;
    vere bortskjemd
    • dei er godt vande etter den lange ferien
Artikkelside

van 3

adjektiv

Opphav

norrønt vanr; samanheng med ven (1

Tyding og bruk

  1. som er komen i vane med noko;
    Døme
    • vere van med å stå tidleg opp
  2. som har røynsle;
    Døme
    • ein van fiskar veit kvar ein bør setje garn
Artikkelside

uskikk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

uheldig vane;
dårleg maner (3)
Døme
  • det er ein uskikk å tigge om pengar;
  • uskikken med å gå gjennom enga
Artikkelside

used

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

  1. uheldig handlemåte eller vane;
    Døme
    • leggje av seg den useden
  2. usedeleg levemåte;
    Døme
    • leve i used
Artikkelside

pleie 3

pleia

verb

Tyding og bruk

ha for vane;
Døme
  • dei pleidde å reise på ferie saman;
  • eg pleier ikkje bry meg så mykje om pengar;
  • ho har pleidd å røyste borgarleg;
  • som eg pleier å seie, ein kan ikkje lite på lagnaden
Artikkelside

vanemessig

adjektiv

Tyding og bruk

som har preg av eller kjem av vane (1)
Artikkelside

vanekristen 1

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som er kristen av vane og tradisjon, men utan å ha ei levande tru
Artikkelside