Avansert søk

2 treff

Nynorskordboka 2 oppslagsord

tingest

substantiv hankjønn

Opphav

truleg av lågtysk dinges, av ding ‘ting’

Tyding og bruk

Døme
  • ein fiffig liten tingest

dings

substantiv hankjønn

Opphav

av tysk Dings, genitiv av Ding ‘ting’; av dingle

Tyding og bruk

liten ting som ein ikkje kan eller ikkje bryr seg om å nemne med si eigenlege nemning;
Døme
  • kva er det for ein dings?