Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
9 treff

Nynorskordboka 9 oppslagsord

vårgror

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

gras som spirer tidleg
Artikkelside

vivipar

adjektiv

Opphav

frå latin, av vivus ‘levande’ og parere ‘føde’

Tyding og bruk

  1. i zoologi: som føder levande ungar
  2. i botanikk: som økslar seg med frø som spirer på morplanta eller med yngleknoppar
Artikkelside

kvile 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt hvíla ‘seng’

Tyding og bruk

  1. det å kvile;
    ro, fred;
    Døme
    • leggje seg til kvile;
    • trenge kvile;
    • det var tid for kvile
  3. i botanikk: tilstand der frø eller knoppar ikkje spirer

Faste uttrykk

  • den evige kvila
    døden
    • lengte etter den evige kvila
  • gå til kvile
    1. gå for å kvile
      • vi treng ein matbit før vi går til kvile
    2. døy (1)
      • to unge liv var no gått til kvile
Artikkelside

knake

knaka

verb
kløyvd infinitiv: knaka

Opphav

truleg lydord

Tyding og bruk

  1. lyde brakande eller knasande;
    Døme
    • knake og brake;
    • knake i ledda;
    • isen knakar;
    • det knaka i ein planke
  2. i overført tyding: vise teikn på at noko kan ta slutt eller bli øydelagd
    Døme
    • det knakar i pensjonssystemet
  3. i overført tyding: vise styrke og framgang
    Døme
    • åkrane spirer så det knakar

Faste uttrykk

  • knake i skøytane
    1. vere nær ved å falle frå kvarandre
      • stolen tok til å knake i skøytane
    2. vere nær ved å ta slutt
      • koalisjonen knakar i skøytane
  • tenkje så det knakar
    tenkje grundig
    • han tenkte så det knaka
Artikkelside

buske 2

buska

verb

Opphav

av busk

Faste uttrykk

  • buske seg
    om plante: skyte fleire spirer frå same rota;
    vekse som ein busk;
    bli buskete
    • rugen har lett for å buske seg
Artikkelside

vintereittårig

adjektiv

Tyding og bruk

om plante: som spirer om hausten og så overvintrar og blomstrar neste år
Artikkelside

spire 2

spira

verb

Opphav

av spire (1

Tyding og bruk

  1. byrje å gro;
    skyte eller vekse fram
    Døme
    • kornet spirer;
    • graset spirte seint
    • brukt som adjektiv:
      • spirande korn
  2. i overført tyding: byrje å vekse fram
    Døme
    • det spirer og gror i ungdomskulturen
    • brukt som adjektiv:
      • spirande kjærleik
Artikkelside

buske seg

Tyding og bruk

om plante: skyte fleire spirer frå same rota;
vekse som ein busk;
bli buskete;
Sjå: buske
Døme
  • rugen har lett for å buske seg
Artikkelside

groe

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt gróði; av gro (2

Tyding og bruk

  1. byrjing på plante når det spirer, særleg på korn og poteter;
    spire, brodd
    Døme
    • poteter med groar
  3. Døme
    • båten er full av groe
  4. byrjande planteliv om våren, særleg spirande gras
Artikkelside