Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

rutsje

rutsja

verb

Opphav

frå tysk

Tyding og bruk

gli snøgt;
rase (2, 1), skli
Døme
- snøen rutsja utfor taket;
- rutsje nedover bakken
i overført tyding: falle raskt
Døme
- prisane rutsjar nedover

fotfeste

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

feste for foten
Døme
- ho mista fotfestet og rutsja nedover
fast rom eller posisjon;
innpass
Døme
- få fotfeste på marknaden;
- ideen har fått fotfeste
grunnlag for tru eller tilvære
Døme
- han har mista fotfestet i tilværet