skanse
substantiv hankjønn
Opphav
gjennom lågtysk; frå italiensk, av scanso ‘vern’Tyding og bruk
- om eldre forhold: lukka festningsverk, oftast med oppkasta jordvoll, skyttargraver, dekningsrom og liknande
- attarste del av øvste dekket på større fartøy;
Faste uttrykk
- bli driven/pressa/jaga frå skanse til skansestadig måtte gje seg;
dra seg attende - den siste på skansenden siste som gjev seg
- halde skansenhalde på ein posisjon
- partiet ser ut til å halde skansen