Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

vik

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt vík; jamfør vike (

Tyding og bruk

mindre område av sjø som dannar ei innskjering i strandlinja;
liten fjordarm;
kil, våg (3
Døme
- vikar og sund;
- inst i vika;
- ei lun vik;
- ro ut av vika
noko som liknar ei vik (1);
jamfør munnvik
Døme
- ha store vikar over tinningane

kile 1

substantiv hankjønn

Opphav

av lågtysk kil

Tyding og bruk

reiskap laga av eit avlangt stykke av metall, tre eller liknande med ein egg (1, 1) i eine enden;
bleig (1)
Døme
- drive inn ein kile i sprekken
i overført tyding: noko som skil
Døme
- slå inn ein kile i medvitet vårt
noko som er forma som eit trekanta stykke
Døme
- sy inn ein kile i bukselinninga;
- sjå ein kile av skodde mellom fjella
bolt mellom to maskindelar som kan løysast opp
skriftteikn i kileskrift

keile

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt keila, samanheng med kil

Tyding og bruk

smalt sund;

trong vik, evje