Avansert søk

Nynorskordboka 9 oppslagsord

-isk

adjektiv

Opphav

frå tysk og lågtysk; jamfør -sk

Tyding og bruk

suffiks brukt til å lage adjektiv til namn på geografisk område, innbyggjarnamn eller nasjonalitet;
i ord som britisk, nordisk og russisk (2
suffiks brukt til å danne adjektiv av andre substantiv;
i ord som dyrisk og jordisk
suffiks brukt til å lage adjektiv til lånord og framandord;
i ord som kapitalistisk, matematisk og sosialistisk

animalsk

adjektiv

Uttale

animaˊlsk

Opphav

av animal og -sk

Tyding og bruk

som høyrer til dyreriket;

til skilnad frå mineralsk og vegetabilsk

Døme

animalsk føde;
animalsk vev;
animalsk feitt

dyr 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt dýr ‘firbeint dyr’

Tyding og bruk

levande skapning med sanse- og rørsleevne (med unntak av menneske);
til skilnad frå plante (1, 1)
Døme
- dyr og planter;
- mange ungar ynskjer seg eit dyr;
- stelle dyra på garden;
- jaktkvoten var på 20 dyr
- - krypdyr
  - leddyr
  - pattedyr
  - rovdyr
  - skaldyr
  - villdyr
  - virveldyr
dyrisk (2) drift (3)
Døme
- sleppe fram dyret i seg
brukt nedsetjande: dyrisk menneske
Døme
- han er eit dyr
skapning
Døme
- naboane våre er nokre rare dyr

udyr

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

farleg, skremmeleg dyr;
beist
dyrisk og rått menneske

dyrisk

adjektiv

Opphav

Tyding og bruk

som gjeld dyr (1, 1);
animalsk
sameleis som hos dyr;
umenneskeleg;
vill
Døme
- eit dyrisk brøl;
- dyriske drifter

animalisme

substantiv hankjønn

Uttale

animalisˊme

Opphav

av animal og -isme

Tyding og bruk

det å vere dyrisk

satyr

substantiv hankjønn

Opphav

frå gresk

Tyding og bruk

i gresk mytologi: dyrisk, sanseleg skoggud
sanseleg, livslysten mann

bestialsk

adjektiv

Uttale

bestiaˊlsk

Opphav

same opphav som bestialitet

Tyding og bruk

rå (, dyrisk, umenneskeleg

Døme

bestialske torturmetodar;
bestialsk framferd

bestialitet

substantiv hankjønn

Uttale

bestialiteˊt

Opphav

av latin bestialis ‘dyrisk’, av bestia ‘dyr’

Tyding og bruk

det å vere bestialsk;

dyrisk framferd