Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

deduksjon

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin; av dedusere

Tyding og bruk

det å dedusere;
utleiing, slutning
i filosofi: logisk utleiing og slutning frå det allmenne til det einskilde; til skilnad frå induksjon (1)

indusere

indusera

verb

Opphav

frå latin , av in ‘i, på’ og ducere ‘føre, leie’

Tyding og bruk

slutte (8) ved induksjon (1);
motsett dedusere
i fysikk: få fram elektrisk straum eller magnetisme ved induksjon (2)
i biologi: framkalle eller stimulere endring eller reaksjon
Døme
- indusere ein fødsel