Avansert søk

Nynorskordboka 10 oppslagsord

substantiv hokjønn

norrønt sæ(i)ng

møbel (med utstyr) til å sove i eller kvile på
Døme
- liggje i senga og sove;
- hotellet har 100 senger;
- har du reidd opp senga?
- eg legg meg litt på senga og kviler;
- han prøver å vere i seng før midnatt;
- det er på tide å gå til sengs;
- ho er oppe av senga etter operasjonen
- - dobbelseng
  - himmelseng
  - køyeseng
kvilestad (1), leie (2, 1)
Døme
- lage ei seng av granbar
underlag, til dømes i matretter
Døme
- fisken vart servert på ei seng av grønsaker
bed
Døme
- så ei seng med gulrot og ei med reddik
- - blomsterseng
  - gulrotseng
  - hageseng

gå til sengs med
liggje med;
ha samleie med
halde senga
vere sjuk og sengeliggjande
eg måtte halde senga eit par dagar
ta nokon på senga
1. besøkje nokon før dei har stått opp
2. overrumple nokon

substantiv inkjekjønn

av tysk Beet ‘hagebed’, same ord som Bett ‘seng’; same opphav som bedd (

avgrensa, mindre jordstykke til planter

trakke i bedet til
trengje seg inn på einemerka til
bli skulda for å trakke i bedet til fagfolka

substantiv hankjønn

duk (1) til å leggje på jordstykke, i bed eller liknande for å hindre ugras i å vekse fram

trengje seg inn på einemerka til;

Sjå: bed

verb

frå lågtysk ‘rykkje, nappe’

reinske ugras med hand (og samstundes tynne ut plantene)
Døme
- luke eit bed;
- luke ugras;
- luke gulrot
i overført tyding: ta vekk noko uønskt frå ein heilskap
Døme
- luke ut dei verste feila i stilane