Avansert søk

93 treff

Bokmålsordboka 93 oppslagsord

væring

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt væringi, væringr

Betydning og bruk

nordisk kriger som i vikingtiden tok seg tjeneste i Russland eller hos keiseren i Konstantinopel
Eksempel
  • mange av væringene var svensker

vadsøværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

person fra Vadsø

øyværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

  1. person som bor på en øy;
  2. person fra Øyer i Gudbrandsdalen

vegværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

person fra Vega på Helgeland

vågsøyværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

person fra Vågsøy i Nordfjord

våganværing, vågaværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

person fra Vågan i Lofoten

viknaværing, viknværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

person fra Vikna i Trøndelag

torskeværing, torskenværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

person fra Torsken på Senja

trænværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

person fra Træna på Helgeland

sørfoldværing

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -væring

Betydning og bruk

person fra Sørfold i Salten;