støl 1
substantiv hankjønn
Opphav
norrønt stǫðull ‘stad der ein mjølkar buskapen’Tyding og bruk
- beiteområde med hus der ein bur og har buskapen om sommaren, særleg på fjellet;
Døme
- liggje på stølen heile sommaren
Faste uttrykk
- til stølstil stølen (1
- dra til støls med buskapen