høfleg
adjektiv
Opphav
frå lågtysk; av tysk Hof ‘hoff’, opphavleg ‘som sømer seg ved hoffet’Tyding og bruk
som følgjer god skikk;
velseda, danna, høvisk
Døme
- ein høfleg person;
- ei høfleg oppmoding;
- eit høfleg svar
- brukt som adverb
- han takka høfleg
Faste uttrykk
- høfleg tiltaletiltaleform brukt for å vise høflegheit;
jamfør De