Enkelt søk | Begge ordbøkene

Bokmålsordboka 1 oppslagsord

veik, vek

adjektiv

Opphav

norrønt veikr; beslektet med vike (

Betydning og bruk

som ikke har fysisk styrke;
kraftløs, svak (1);
sykelig (1), skrøpelig (2)
Eksempel
- ha en veik rygg;
- veik i knærne;
- være veik og sykelig
som mangler makt eller autoritet;
ettergivende (2), unnfallende
Eksempel
- stemmen var veik og lav;
- en veik regjering;
- ha en veik karakter
lite tjenlig;
dårlig (2)
Eksempel
- en veik framstilling av saken
uten styrke;
utvannet;
tynn (3), svak (5)
Eksempel
- veik kaffe;
- veikt brennevin
følsom;
sentimenal
Eksempel
- han var en veik drømmer

Nynorskordboka 2 oppslagsord

veik 1, veike 2

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

tråd eller strimmel av tvinna eller vove garn som syg opp brennstoff i stearinlys eller liknande og brenn med klar flamme

veik 2

adjektiv

Opphav

norrønt veikr; samanheng med vike (

Tyding og bruk

som ikkje har fysisk styrke;
kraftlaus (1), svak (1);
sjukleg (1), skrøpeleg (2)
Døme
- veik i armane;
- ha ein veik rygg;
- vere veik og sjukleg
som manglar makt eller autoritet;
ettergjevande (2), unnfallande
Døme
- ei veik regjering;
- ha ein veik karakter;
- han vart for veik i innspurten
lite dugande;
dårleg
Døme
- eit veikt punkt i framstillinga
utan styrke;
utvatna;
tynn (3), svak (5)
Døme
- veik lukt;
- veik kaffi

Fant du ordet du lette etter?