Nynorskordboka
vekkje 1
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei vekkje | vekkja | vekkjer | vekkjene |
Opphav
av vekkje (2Tyding og bruk
bjølle (1, 1), særleg til dyr
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei vekkje | vekkja | vekkjer | vekkjene |