Nynorskordboka
posisjon
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein posisjon | posisjonen | posisjonar | posisjonane |
Opphav
av latin ponere ‘stille, setje’Tyding og bruk
- måte noko er plassert på;
Døme
- la kroppen finne ein komfortabel posisjon for å kvile
- stad der noko er plassert;
Døme
- spelaren forvirra motstandarane ved å endre posisjon heile tida
- stad (til sjøs eller i lufta) der eit fartøy er, fastsett med navigasjonssystem
Døme
- bestemme posisjonen til eit skip
- situasjon som gjev utgangspunkt for å vurdere kva ein skal gjere;
Døme
- vere i ein vanskeleg posisjon
- stilling (5) eller rolle (1, 4) med høg status eller viktigheit
Døme
- få ein posisjon i samfunnet;
- landet vil styrkje posisjonen sin på dette området;
- ha ein sterk posisjon i bedrifta
- meining om noko;
Døme
- ha ein klar posisjon i ei sak
Faste uttrykk
- i posisjoni maktstilling, særleg om regjeringsmakt;
til skilnad frå grupperingar eller parti som er i opposisjon (2)- partiet skal sitje i posisjon i fire år
- i posisjon tili ein situasjon som set ein i stand til (noko)
- vere i posisjon til å forhandle om høgare løn;
- dei er ikkje i posisjon til å krevje noko som helst