vant 2
іменник середній
Походження
frå lågtysk eller nederlandsk, opphavleg ‘noko vove eller fletta’; samanheng med vinde (2Значення та вживання
- sett av vaierar eller tau som stør mast eller stong
Приклад
- vant og stag held masta på plass
- vegg rundt ishockeybane
Приклад
- slå pucken over vantet