Nynorskordboka
uvegerleg
прислівник
Походження
etter tysk unweigerlich; av vegre opphavleg ‘som ein ikkje kan vegre seg mot’Значення та вживання
som ei klar følgje;
heilt klart, absolutt (2, 2), nødvendigvis, uomtvisteleg
Приклад
- kvaliteten vil uvegerleg bli dårlegare når alle får dårlegare tid;
- inflasjonen fører uvegerleg til meir arbeidsløyse