kontradiktorisk
прикметник
Походження
fra middelalderlatin; av latin contradicere ‘si imot’Значення та вживання
- i filosofi: som motsier eller utelukker hverandre;jamfør kontrær (1)
- i jus: som lar begge parter bli hørt før dom
Приклад
- det kontradiktoriske prinsipp