Bokmålsordboka
kontradiktorisk
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| kontradiktorisk | kontradiktorisk | kontradiktoriske | kontradiktoriske |
Походження
fra middelalderlatin; av latin contradicere ‘si imot’Значення та вживання
- i filosofi: som motsier eller utelukker hverandre;jamfør kontrær (1)
- i jus: som lar begge parter bli hørt før dom
Приклад
- det kontradiktoriske prinsipp