statthaldar
іменник чоловічий
Походження
frå lågtysk; førsteleddet same opphav som stad (1Значення та вживання
om eldre forhold: embetsmann som styrte ein provins eller eit landområde på vegner av ein statssjef eller ei sentralregjering
Приклад
- Severin Løvenskiold vart statthaldar i Noreg i 1841