munning
іменник чоловічий або жіночий
Походження
fra tysk; jamfør munneЗначення та вживання
- ytterste eller nederste del eller ende, særlig av elv, fjord eller dal;
- som etterledd i ord som
- elvemunning
- ytre ende av et rør, særlig av løp på skytevåpen
Приклад
- munningen på en revolver
- som etterledd i ord som
- børsemunning