Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

verb

ynskje signing over
Døme
- pinsevenene døyper ikkje, men velsignar barna
takke (2, 1), prise (3, 2)
Døme
- eg kan ikkje nok få velsigne deg for hjelpa;
- ho bad og velsigna
la få (som gave);
gje (4), forære
Døme
- turen var velsigna med godt vêr;
- så langt har året velsigna oss med mange gode nyheiter
brukt som adjektiv: herleg (1), velgjerande (2)
Døme
- ei velsigna stund;
- eit velsigna vêr
- brukt som adverb:
  vere velsigna fri for nykker

substantiv hankjønn

benediksjoˊn

av latin benedicere ‘velsigne’

om romersk-katolske forhold: høgtidsam (bøn om) velsigning