Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

triumfator

substantiv hankjønn

Uttale

triumfaˊtor

Opphav

frå latin; jamfør triumf

Tyding og bruk

-tor

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin; same opphav som -or, med -t- frå perfektum partisipp av det verbet som substantivet er avleidd av

Tyding og bruk

brukt i nemningar for handlande personar, apparat, instrument og liknande;

i ord som akkumulator, organisator, regulator, separator og triumfator

triumfboge

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

frittståande portal til minne om ein siger
korboge (med eit krusifiks av Kristus som triumfator)