Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

svev

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

det å sveve (1), særleg om skihopp

Døme

bakken toler svev på over 100 m;
hopparen fekk saks først i svevet

sveve

sveva

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

gli i lufta;
segle (2, 4)
Døme
- fuglane svever over tretoppane;
- hopparen svevde nedover bakken
vere oppe i lufta
Døme
- sveve fritt i rommet
fare lett
Døme
- dei dansande svevde over golvet
vere i ein uviss eller ustabil tilstand;
jamfør svevande
Døme
- sveve i livsfare