Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

statutt

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

frå latin; jamfør statuere

Tyding og bruk

føresegn eller vedtekt, særleg for stiftingar, samskipnader eller liknande

konsistent

adjektiv

Tyding og bruk

i samsvar med noko anna
Døme
- vere konsistent med statuttane for institusjonane
konsekvent
Døme
- konsistent argumentering;
- ein konsistent og oversiktleg rettstilstand