Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

komponere

komponera

verb

Opphav

norrønt komponera; av latin componere ‘setje saman’

Tyding og bruk

skape musikk
Døme
- komponere eit musikkstykke
byggje opp ein tekst eller eit kunstverk til ein heilskap
Døme
- novella var godt komponert
setje saman;
lage etter ein plan
Døme
- komponere ein ny rett

trubadur

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk, frå provençalsk, av trobar ‘finne på, dikte’

Tyding og bruk

visesongar
Døme
- arrangere konsert med den lokale trubaduren
om eldre forhold: omreisander diktar som komponerer og framfører kjærleikssongar
Døme
- ein provencalsk trubadur

fantasere

fantasera

verb

Opphav

gjennom mellomalderlatin, frå gresk; av fantasi

Tyding og bruk

sleppe fantasien laus;
dikte opp;
dagdrøyme, fabulere
Døme
- fantasere om å reise verda rundt
tale i ørske
Døme
- ho hadde feber og låg og fantaserte
spele noko som ein komponerer eller varierer i same stunda;
improvisere