Avansert søk

Enkelt søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

fullbyrde

fullbyrda

verb

Opphav

frå lågtysk; etterleddet samanheng med bere (

Tyding og bruk

setje i verk, utføre;

fullføre, eksekvere

Døme

fullbyrde straffa

brukt som adjektiv
- ein fullbyrda dom

Artikkelside

fait accompli

substantiv inkjekjønn

Uttale

fetakåmpliˊ

Opphav

av fransk fait ‘faktum’ og accomplir ‘fullbyrde’

Tyding og bruk

avgjord sak;

kjensgjerning

Døme

stå framfor eit fait accompli

Artikkelside

eksekvere

eksekvera

verb

Opphav

av latin exsequi ‘følgje etter, fullføre’

Tyding og bruk

setje i verk ein dom, ei straff eller liknande;
fullbyrde, gjennomføre
Døme
- vente på at dødsdomen skal bli eksekvert
utføre ein instruks eller eit program i ei datamaskin
gjere eksekusjon (2);
ta utlegg (2)

Artikkelside

forsegle

forsegla

verb

Opphav

frå lågtysk; av for- ( og segl (

Tyding og bruk

stengje med segl (1, 1)
Døme
- forsegle ein konvolutt
validere med segl (1, 2)
Døme
- forsegle eit dokument
dekkje slik at innhaldet ikkje kjem ut
Døme
- forsegle ei krukke;
- flaska var forsegla
stengje for tilgang;
plombere;
låse
Døme
- politiet forsegla døra til huset
i overført tyding: fullbyrde, validere gjennom ein gest
Døme
- forsegle ei avtale med eit handtrykk;
- forsegle kjærleik med eit kyss

Artikkelside

fullbyrding

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å fullbyrde;

fullstendig gjennomføring;

fullføring

Artikkelside