Avansert søk

Nynorskordboka 10 oppslagsord

dirigent

substantiv hankjønn

Opphav

av latin dirigere

Tyding og bruk

person som dirigerer eit kor eller orkester
Døme
- dirigenten for barnekoret
ordstyrar, møteleiar
Døme
- velje dirigent til årsmøtet
person som leier eller styrer andre i ei viss retning
Døme
- det trengst ein dirigent som kan få ballen fram til spissane

gjestedirigent

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

dirigent som gjester eit orkester;

jamfør gjest (3)

dirigentstav

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

lett pinne eller stav som ein dirigent (1) nyttar til å leie framføringa til eit orkester eller kor med;

maestro

substantiv hankjønn

Opphav

frå italiensk ‘meister’

Tyding og bruk

(heiderstittel for) røynd og dyktig dirigent, komponist eller musikklærar

metier

substantiv inkjekjønn

Uttale

metieˊ

Opphav

frå fransk; av latin ministerium

Tyding og bruk

fagleg gjeremål;

Døme

han kan sitt metier, og leier slik ein skikkeleg dirigent skal

dirigentklubbe

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

lita klubbe ( som ein ordstyrar kan slå i bordet med;

jamfør dirigent (2)

dirigentpinne, dirigentpinn

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

lett pinne som ein dirigent (1) nyttar til å leie framføringa til eit orkester eller kor med;

kapellmeister

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

dirigent for orkester

dirigentstokk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

lett pinne eller stokk som ein dirigent (1) nyttar til å leie framføringa til eit orkester eller kor med;

orkesterleiar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som leier eit orkester;

dirigent (1), kapellmeister