Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

busetje, busette

busetja, busetta

verb

kløyvd infinitiv: busetja, busetta

Opphav

Tyding og bruk

ta eller skaffe seg fast bustad (på ein plass)
Døme
- busetje seg i byen
sørgje for bustad til (heimlaus person)
Døme
- busetje flyktningar i kommunane

nybyggjar, nybyggar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som ryddar og byggjar eit gårdsbruk eller annan bustad på ei ubygd tomt;
bureisar, pioner (1)
Døme
- dei første nybyggjarane kom til dalen på 1600-talet
nybyggjar (1) som buset seg ein stad som hovudsakleg eller opphavleg er folkesett av ei anna folkegruppe
Døme
- norske nybyggjarar i Amerika;
- nybyggjarane fortrengde urbefolkninga

immigrant

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin; jamfør immigrere

Tyding og bruk

person som har forlate heimlandet og buset seg for godt i eit anna land;

jamfør emigrant