Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

slepe 2

slepa

verb

kløyvd infinitiv: slepa

Opphav

frå lågtysk; samanheng med sleip (

Tyding og bruk

hale etter seg;
dra (2), drasse (1)
Døme
- slepe ein tømmerstokk;
- eg slepte med meg alle handleposane heim;
- han sleper eine foten etter seg;
- dei måtte slepe ungane i seng
taue
Døme
- slepe ein bil
arbeide hardt;
slite (2, 4), streve
Døme
- slepe og slite heile livet
røre seg langsamt;
kreke
Døme
- ho slepte seg opp trappene;
- timane slepte seg av stad

trapp

substantiv hokjønn

Opphav

frå lågtysk, av trappen ‘stige tungt, stampe’

Tyding og bruk

rekkje av steg eller avsatsar som fører oppover eller nedover til eit anna plan eller nivå
Døme
- ho gjekk opp trappa;
- han kom ned trappa;
- klatre opp ei brei trapp
- - gardintrapp
  - kjellartrapp
  - rulletrapp
  - vindeltrapp
avsats framfor inngangsdør;
tram
Døme
- sitje på trappa og vente;
- gå ut på trappa
rekkje av avsatsar som liknar ei trapp (1);
jamfør laksetrapp

Faste uttrykk

på trappene
i vente;
i kjømda
slite trappene hos
kome ofte til