skulder
substantiv hokjønn
Opphav
truleg frå lågtyskTyding og bruk
- del av menneskekroppen mellom overarm og hals;
Døme
- slengje kåpa over skuldrene;
- vere brei over skuldrene;
- kike seg over skuldra
- i overført tyding: i uttrykk for byrd eller ansvar
Døme
- ha mykje ansvar på skuldrene sine;
- ei tung byrd fall frå skuldrene mine
- del av klesplagg som dekkjer skuldrene
Døme
- jakka var litt stor i skuldrene
- smalt felt eller kant mellom veg og gøft
- som etterledd i ord som
- vegskulder
Faste uttrykk
- få ei kald skuldermøte lite forståing
- få klapp på skuldrafå ros
- høge skuldrerdet å vere overspent og stressa
- begge laga spelar med høge skuldrer;
- det gjeld å roe seg ned og ikkje ha høge skuldrer
- låge skuldrertilstand med avslappa haldning
- dei går til kampen med låge skuldrer;
- ha låge skuldrer sjølv om ting ikkje blir som ein har tenkt
- senke skuldreneslappe av
- no kan eg endeleg ta meg ein kopp kaffi og senke skuldrene
- sjå seg over skuldrafølgje med på kva som skjer rundt ein
- stå skulder ved skulderstå saman;
vere samde - trekkje på skuldrenevise likesæle;
dra på akslene