Avansert søk

Eitt treff

Nynorskordboka 1 oppslagsord

imprimatur

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå latin , opphavleg ‘kan trykkjast’

Tyding og bruk

om eldre forhold: påteikning eller stempel av sensor (1, 1) på manuskript om at det kan trykkjast
Døme
  • skriftet fekk sitt imprimatur i 1771