baglar
substantiv hankjønn
Opphav
norrønt baglar, fleirtal av norrønt bagall; frå latin baculus ‘bispestav’Tyding og bruk
tilhengjar av kyrkjepartiet i dei norske borgarkrigane omkring år 1200;
til skilnad frå birkebeinar
Døme
- bisp Nikolas og baglarane kjempa mot kong Sverre