Avansert søk

14 treff

Nynorskordboka 14 oppslagsord

vindpust

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

jamfør pust (2

Tyding og bruk

drag av vind
Døme
  • heilt stille utan eit vindpust;
  • kjenne eit lite vindpust mot andletet

vårdrag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

vårleg vindpust
Døme
  • kjenne vårdrag i lufta

vindgust

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør gust

Tyding og bruk

vindgul, vindgule

substantiv hokjønn

Opphav

jamfør gul (1

Tyding og bruk

vindgufs

substantiv inkjekjønn eller hankjønn

Tyding og bruk

kaldt vindpust
Døme
  • eit vindgufs fekk henne til å fryse litt på ryggen

gust

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt gustr, jamfør engelsk gust; samanheng med gyse (1

Tyding og bruk

  1. (kald) vindpust
  2. brå sjukdom, særleg med utslett

luftning

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

svak vind;

græl 2

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

gul 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt gul n; samanheng med gaul (1 og gule (1

Tyding og bruk

(stuttvarig, jamn, veik) vind;

gose 1

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

(luft)straum;
(varmt) vindpust, gufs;
Døme
  • det kjem ei (varm) gose